Sarah Hilse, 18.08.2022

Als baasjes hebben we het gevoel dat de kat door haar vrijheid veel kan beleven; we weten dat de afwisseling haar goed doet en soms geloven we ook dat buiten lopen goed is voor een natuurlijk leven van katten. Daarom besluiten veel eigenaren dan ook om hun huisdiertjes niet alleen binnenshuis te laten, maar ze de wijde wereld in te sturen. Wij van LucyBalu kunnen deze houding goed begrijpen – ook wij hebben zelf katten die als buitenkat leven. Maar bij deze levensstijl hoort ook dat je je bewust moet zijn van de risico's voor onze geliefde fluweelpootjes. Niet alleen kunnen te veel katten op een klein stukje stedelijk gebied schade aanrichten aan het toch al kwetsbare ecosysteem (lees er meer over in ons artikel „Buitenkat - Sluipmoordenaar op zachte pootjes?"), katten zijn buiten natuurlijk ook veel kwetsbaarder voor ongelukken, verwondingen of bijvoorbeeld een parasietenbesmetting dan op de veilige bank. Sommige van deze gevaren kun je deels beperken, andere zijn simpelweg niet te voorspellen.

Je kat gaat naar buiten – waar moet je op letten?

Om welke reden je ook besluit om je kat naar buiten te laten gaan: sommige dingen zijn al vooraf belangrijk om te weten. Zo moeten katten die vrij buiten rondlopen absoluut gesteriliseerd of gecastreerd zijn! Alleen zo voorkom je zeker ongewenste, verwilderde kittens. Wie ooit heeft gezien hoe ellendig verwilderde katjes op boerderijen of in kelders leven, weet: ongeremde voortplanting moet worden voorkomen. Trouwens: sterilisatie of castratie is voor katten of katers niet schadelijk – zolang de dieren oud genoeg zijn, is de ingreep kort en vrijwel risicoloos. Natuurlijk brengt elke operatie een risico met zich mee – maar bij katten is dit veel lager dan bijvoorbeeld bij een vergelijkbare operatie bij mensen.

Verder moet je kat absoluut gechipt zijn en – wat helaas nog vaak wordt vergeten – geregistreerd staan bij een huisdierregister! Welk register je ook kiest (TASSO, FINDEFIX enz.): zodra je kat daar geregistreerd is, is de kans veel groter dat ze na het vinden ook aan jou als eigenaar wordt gekoppeld.

Natuurlijk is er ook nog de mogelijkheid om je kat van een tracker te voorzien – zo weet je altijd waar je kat zich bevindt en vind je haar in het ergste geval ook sneller terug. We hebben HIER een overzicht voor je gemaakt van welke tracker wij aanraden – en waarom. Zorg er in ieder geval voor dat de halsband waaraan de tracker bevestigd is, aan de betreffende veiligheidsnormen voldoet. Ook HIER hebben we een voorstel voor jou en je kat.


En natuurlijk – maar dat schrijven we hier alleen voor de volledigheid – moet de omgeving ook geschikt zijn voor buiten lopen. Een kattentrap richting een zesbaans ringweg of direct bij een druk kruispunt in het centrum is simpelweg geen goed idee.

Als baasjes hebben we het gevoel dat de kat door haar vrijheid veel kan beleven; we weten dat de afwisseling haar goed doet en soms geloven we ook dat buiten lopen goed is voor een natuurlijk leven van katten. Daarom besluiten veel eigenaren dan ook om hun huisdiertjes niet alleen binnenshuis te laten, maar ze de wijde wereld in te sturen. Wij van LucyBalu kunnen deze houding goed begrijpen – ook wij hebben zelf katten die als buitenkat leven. Maar bij deze levensstijl hoort ook dat je je bewust moet zijn van de risico's voor onze geliefde fluweelpootjes. Niet alleen kunnen te veel katten op een klein stukje stedelijk gebied schade aanrichten aan het toch al kwetsbare ecosysteem (lees er meer over in ons artikel „Buitenkat - Sluipmoordenaar op zachte pootjes?"), katten zijn buiten natuurlijk ook veel kwetsbaarder voor ongelukken, verwondingen of bijvoorbeeld een parasietenbesmetting dan op de veilige bank. Sommige van deze gevaren kun je deels beperken, andere zijn simpelweg niet te voorspellen.

Je kat gaat naar buiten – waar moet je op letten?

Om welke reden je ook besluit om je kat naar buiten te laten gaan: sommige dingen zijn al vooraf belangrijk om te weten. Zo moeten katten die vrij buiten rondlopen absoluut gesteriliseerd of gecastreerd zijn! Alleen zo voorkom je zeker ongewenste, verwilderde kittens. Wie ooit heeft gezien hoe ellendig verwilderde katjes op boerderijen of in kelders leven, weet: ongeremde voortplanting moet worden voorkomen. Trouwens: sterilisatie of castratie is voor katten of katers niet schadelijk – zolang de dieren oud genoeg zijn, is de ingreep kort en vrijwel risicoloos. Natuurlijk brengt elke operatie een risico met zich mee – maar bij katten is dit veel lager dan bijvoorbeeld bij een vergelijkbare operatie bij mensen.

Verder moet je kat absoluut gechipt zijn en – wat helaas nog vaak wordt vergeten – geregistreerd staan bij een huisdierregister! Welk register je ook kiest (TASSO, FINDEFIX enz.): zodra je kat daar geregistreerd is, is de kans veel groter dat ze na het vinden ook aan jou als eigenaar wordt gekoppeld.

Natuurlijk is er ook nog de mogelijkheid om je kat van een tracker te voorzien – zo weet je altijd waar je kat zich bevindt en vind je haar in het ergste geval ook sneller terug. We hebben HIER een overzicht voor je gemaakt van welke tracker wij aanraden – en waarom. Zorg er in ieder geval voor dat de halsband waaraan de tracker bevestigd is, aan de betreffende veiligheidsnormen voldoet. Ook HIER hebben we een voorstel voor jou en je kat.


En natuurlijk – maar dat schrijven we hier alleen voor de volledigheid – moet de omgeving ook geschikt zijn voor buiten lopen. Een kattentrap richting een zesbaans ringweg of direct bij een druk kruispunt in het centrum is simpelweg geen goed idee.

Ondanks alle voorzorgen – de kat komt niet meer thuis

Stel dat je kat een doorgewinterde buitenkat is die altijd op dezelfde tijd, of in ieder geval elke ochtend, door de kattendeur naar binnen komt wandelen. En dan, opeens – komt ze niet. We kunnen je vertellen – iedereen in ons team met buitenkatten heeft dit moment al meegemaakt! Natuurlijk word je meteen onrustig en maak je je zorgen. En die zorgen zijn helaas ook niet ongegrond. Verschillende studies tonen aan dat buitenkatten gemiddeld drie tot vijf jaar minder lang leven dan huiskatten. In sommige blogs is zelfs sprake van gemiddeld tot tien jaar minder. In zoverre moeten we zeggen – je zorgen zijn begrijpelijk en gerechtvaardigd.

Zodra je merkt dat je kat wordt vermist, raden we ondanks de zorgen eerst aan om rustig te blijven. Zorg er eerst voor dat je huisdiertje echt weg is, en zich niet gewoon heel goed verstopt houdt. Dan raden we als volgende stap zoeken aan. Zorg indien mogelijk dat je huis vanaf nu altijd toegankelijk is voor de kat, want vaak komen ze na een paar uur ineens weer aangeslenterd. Dus ook als je buiten gaat zoeken, probeer het kattenluikje open te laten, of vraag een buur om op de open woning te letten. Neem tijdens het zoeken het beste een snoepjesdoosje of voerverpakking mee, waarvan je kat het geluid goed kent. Ook het vertrouwde rinkelen van het lievelingsspeeltje helpt vaak. Afhankelijk van wanneer je merkt dat je kat is verdwenen, heeft direct zoeken meer of minder zin. Vooral overdag verstoppen katten zich vaak – zelfs als ze hun baasje horen of zelfs zien, komen ze niet uit hun schuilplek tevoorschijn. 's Avonds of zelfs 's nachts lukt dat hen makkelijker. Daarom onze tip: blijf ook na het invallen van de duisternis zoeken. Roep steeds weer rustig naar je kat en maak vertrouwde, zachte geluiden, zoals met het voerblikje.

De kat blijft weg - verdere maatregelen

Heb je de hele nacht niet geslapen en als een gek gezocht, en is je geliefde gezinslid nog steeds niet terug? Dan wordt het tijd om het verdwijnen van je kat bekend te maken. Ga de buurt langs, bel aan waar mogelijk en hang briefjes op. Het briefje moet in ieder geval een goede foto en een nauwkeurige beschrijving van je kat bevatten, je telefoonnummer om af te scheuren, en de oproep aan voorbijgangers om in hun kelders of schuurtjes te kijken. Hoe vreemd het ook klinkt – veel katten worden echt het slachtoffer van hun nieuwsgierigheid en raken dan onopgemerkt in zulke ruimtes opgesloten. Vooral in het voorjaar zie je veel van dit soort briefjes bij verkeerslichten of aan muren hangen. Heel belangrijk: ook gecastreerde katten krijgen soms nog lentekriebels en blijven extra lang rondzwerven, of gaan na lange, koude wintermaanden extra lang naar buiten. Daarbij vergeten ze weleens de tijd… Verder is het zinvol om de plaatselijke dierenartsen te bellen, omdat veel mensen bij wie een kat „aanloopt” daar eerst hulp en advies zoeken. Ook een melding bij het plaatselijke dierenasiel is zinvol, en we raden ook aan om de politie te informeren. Want ook hier zoeken mensen die dieren vinden advies. Mocht je kat niet gechipt of geregistreerd zijn, ga dan sowieso ook zelf naar het dierenasiel om te kijken – vaak konden mens en dier zo al heel snel weer gelukkig worden herenigd!

Ondanks alle voorzorgen – de kat komt niet meer thuis

Stel dat je kat een doorgewinterde buitenkat is die altijd op dezelfde tijd, of in ieder geval elke ochtend, door de kattendeur naar binnen komt wandelen. En dan, opeens – komt ze niet. We kunnen je vertellen – iedereen in ons team met buitenkatten heeft dit moment al meegemaakt! Natuurlijk word je meteen onrustig en maak je je zorgen. En die zorgen zijn helaas ook niet ongegrond. Verschillende studies tonen aan dat buitenkatten gemiddeld drie tot vijf jaar minder lang leven dan huiskatten. In sommige blogs is zelfs sprake van gemiddeld tot tien jaar minder. In zoverre moeten we zeggen – je zorgen zijn begrijpelijk en gerechtvaardigd.

Zodra je merkt dat je kat wordt vermist, raden we ondanks de zorgen eerst aan om rustig te blijven. Zorg er eerst voor dat je huisdiertje echt weg is, en zich niet gewoon heel goed verstopt houdt. Dan raden we als volgende stap zoeken aan. Zorg indien mogelijk dat je huis vanaf nu altijd toegankelijk is voor de kat, want vaak komen ze na een paar uur ineens weer aangeslenterd. Dus ook als je buiten gaat zoeken, probeer het kattenluikje open te laten, of vraag een buur om op de open woning te letten. Neem tijdens het zoeken het beste een snoepjesdoosje of voerverpakking mee, waarvan je kat het geluid goed kent. Ook het vertrouwde rinkelen van het lievelingsspeeltje helpt vaak. Afhankelijk van wanneer je merkt dat je kat is verdwenen, heeft direct zoeken meer of minder zin. Vooral overdag verstoppen katten zich vaak – zelfs als ze hun baasje horen of zelfs zien, komen ze niet uit hun schuilplek tevoorschijn. 's Avonds of zelfs 's nachts lukt dat hen makkelijker. Daarom onze tip: blijf ook na het invallen van de duisternis zoeken. Roep steeds weer rustig naar je kat en maak vertrouwde, zachte geluiden, zoals met het voerblikje.

De kat blijft weg - verdere maatregelen

Heb je de hele nacht niet geslapen en als een gek gezocht, en is je geliefde gezinslid nog steeds niet terug? Dan wordt het tijd om het verdwijnen van je kat bekend te maken. Ga de buurt langs, bel aan waar mogelijk en hang briefjes op. Het briefje moet in ieder geval een goede foto en een nauwkeurige beschrijving van je kat bevatten, je telefoonnummer om af te scheuren, en de oproep aan voorbijgangers om in hun kelders of schuurtjes te kijken. Hoe vreemd het ook klinkt – veel katten worden echt het slachtoffer van hun nieuwsgierigheid en raken dan onopgemerkt in zulke ruimtes opgesloten. Vooral in het voorjaar zie je veel van dit soort briefjes bij verkeerslichten of aan muren hangen. Heel belangrijk: ook gecastreerde katten krijgen soms nog lentekriebels en blijven extra lang rondzwerven, of gaan na lange, koude wintermaanden extra lang naar buiten. Daarbij vergeten ze weleens de tijd… Verder is het zinvol om de plaatselijke dierenartsen te bellen, omdat veel mensen bij wie een kat „aanloopt” daar eerst hulp en advies zoeken. Ook een melding bij het plaatselijke dierenasiel is zinvol, en we raden ook aan om de politie te informeren. Want ook hier zoeken mensen die dieren vinden advies. Mocht je kat niet gechipt of geregistreerd zijn, ga dan sowieso ook zelf naar het dierenasiel om te kijken – vaak konden mens en dier zo al heel snel weer gelukkig worden herenigd!

Geef de hoop niet op!

Helaas kennen we dit ook: de kat is nergens te vinden. Niemand heeft haar gezien, en zelfs navraag bij de wegbeheerder naar ongelukken met dieren levert niets nieuws op. We moeten toegeven – dan wanhopen we zelf ook vaak. Wat kun je nog doen? Onze dierenarts Sandra heeft hierover een bijna ongelooflijk verhaal: Sandra woonde de eerste jaren met haar twee katten in een zolderwoning op de tweede verdieping. Toen ze op een dag thuiskwam, ontbrak het vrouwtje, Scampi. Ze was – het is niet anders te verklaren – ondanks het katnet van het balkon gevallen (opmerking van Sandra: daarna bleven de katten niet meer zonder toezicht op het balkon, ondanks het net…). Ze begon meteen te zoeken, maar Scampi was nergens te vinden. Om het nog moeilijker te maken, was Scampi helemaal niet gewend om naar buiten te gaan, en dit was de allereerste keer in haar leven dat ze buiten was. En – Sandra woonde tussen een spoorwegknooppunt en een weg met vier rijstroken. Ze was er bijna zeker van – deze kat komt niet meer terug. Toch gaf Sandra niet op en zocht elke nacht. Na twee weken overwoog ze al om een andere tweede kat te nemen – want kater Monaco leed vreselijk onder het verlies van zijn speelmaatje. Maar ze kon het gewoon niet zo snel opgeven. Na maar liefst drie weken stond Scampi ineens in de voortuin van het huis. Trouwens helemaal stil. Pas op het roepen van haar baasje reageerde ze schoorvoetend, en na nog eens eindeloos lange drie minuten was het kattengezin herenigd. Scampi was helemaal vermagerd en vol teken en vlooien, maar verder gezond. De val en het wekenlange vasten daarna hebben geen blijvende sporen achtergelaten.

Wat we hiermee willen zeggen: katten kunnen ook wekenlang verdwijnen en dan plotseling weer terugkomen. En: ze redden zich buiten met veel meer dan wij ons ooit kunnen voorstellen. Geef daarom de hoop niet op! Scampi leeft trouwens nog steeds en is na 10 jaar buiten leven nu, met 18 jaar, een echte huiskat geworden die alleen nog gezellig op het terras ligt. De tuin negeert ze straal.

Geef de hoop niet op!

Helaas kennen we dit ook: de kat is nergens te vinden. Niemand heeft haar gezien, en zelfs navraag bij de wegbeheerder naar ongelukken met dieren levert niets nieuws op. We moeten toegeven – dan wanhopen we zelf ook vaak. Wat kun je nog doen? Onze dierenarts Sandra heeft hierover een bijna ongelooflijk verhaal: Sandra woonde de eerste jaren met haar twee katten in een zolderwoning op de tweede verdieping. Toen ze op een dag thuiskwam, ontbrak het vrouwtje, Scampi. Ze was – het is niet anders te verklaren – ondanks het katnet van het balkon gevallen (opmerking van Sandra: daarna bleven de katten niet meer zonder toezicht op het balkon, ondanks het net…). Ze begon meteen te zoeken, maar Scampi was nergens te vinden. Om het nog moeilijker te maken, was Scampi helemaal niet gewend om naar buiten te gaan, en dit was de allereerste keer in haar leven dat ze buiten was. En – Sandra woonde tussen een spoorwegknooppunt en een weg met vier rijstroken. Ze was er bijna zeker van – deze kat komt niet meer terug. Toch gaf Sandra niet op en zocht elke nacht. Na twee weken overwoog ze al om een andere tweede kat te nemen – want kater Monaco leed vreselijk onder het verlies van zijn speelmaatje. Maar ze kon het gewoon niet zo snel opgeven. Na maar liefst drie weken stond Scampi ineens in de voortuin van het huis. Trouwens helemaal stil. Pas op het roepen van haar baasje reageerde ze schoorvoetend, en na nog eens eindeloos lange drie minuten was het kattengezin herenigd. Scampi was helemaal vermagerd en vol teken en vlooien, maar verder gezond. De val en het wekenlange vasten daarna hebben geen blijvende sporen achtergelaten.

Wat we hiermee willen zeggen: katten kunnen ook wekenlang verdwijnen en dan plotseling weer terugkomen. En: ze redden zich buiten met veel meer dan wij ons ooit kunnen voorstellen. Geef daarom de hoop niet op! Scampi leeft trouwens nog steeds en is na 10 jaar buiten leven nu, met 18 jaar, een echte huiskat geworden die alleen nog gezellig op het terras ligt. De tuin negeert ze straal.

Entdecke LucyBalu