Laten we eerlijk zijn: eigenlijk zijn we pas echt ontspannen als onze kat thuis ligt te spinnen. Zodra ze de deur uitgaat en op pad gaat, bekruipt ons een gevoel dat moeilijk onder woorden te brengen is. Vrijwel elke eigenaar van een buitenkat kent dat beklemmende gevoel als de kat niet zoals gewoonlijk thuiskomt. Wat is er met haar? Waar is ze? Gaat het goed met haar? Veel kattenbezitters maken zich dag in, dag uit zulke zorgen, ook al is het soms eerder onbewust. En toch zijn veel katten dagelijks buiten op pad en lopen ze allerlei mogelijke gevaren: auto's, openstaande kelderdeuren, andere dieren of zelfs mensen kunnen een bedreiging vormen voor onze huistijgers. Het is dan ook logisch dat fabrikanten al een aantal jaar geleden zijn begonnen met het ontwikkelen van kattentrackers, om katten met behulp van techniek te volgen op hun zwerftochten.

Omdat sommige katten niet uitsluitend binnen gehouden kunnen of willen worden, zoeken wij kattenbezitters naar technische oplossingen om onze buitenkat ook buiten in de gaten te houden. De afgelopen jaren hebben veel fabrikanten geprobeerd oplossingen te bieden in de vorm van zogenaamde kattentrackers. Als je je online verdiept, vind je al snel veel aanbiedingen – en die bestaan bijna volledig uit GPS-trackers. Vooral de plaatsbepaling speelt hierbij een grote rol, maar ook het kunnen terugzien van de omzwervingen van de kat (een zogenaamde heatmap) spreekt veel eigenaren aan. Daarnaast is GPS een beproefde technologie die velen van ons ook op andere gebieden gebruiken. Dat klinkt in eerste instantie allemaal heel goed – toch?

Bekende aanbieders zijn bijvoorbeeld de “GPS Tracker van Tractive” of de “Curve van Vodafone”. GPS als veilige en bekende technologie – daar kun je in eerste instantie weinig mee fout doen. Of wel? Omdat de markt zeer concurrerend is, lijken de instapaanbiedingen voordelig. MAAR: als gebruikers van deze aanbiedingen kwamen wij al snel beslissende nadelen tegen. GPS-trackers werken alleen met een simkaart-abonnement, omdat de dienst naast een actieve satellietverbinding voor de plaatsbepaling ook een mobiele verbinding nodig heeft om de GPS-gegevens naar de eigenaar te sturen. Daardoor belanden veel gebruikers van GPS-trackers in een abonnementsval en betalen ze maandelijkse of jaarlijkse kosten, of de kattentracker nu gebruikt wordt of niet. Uit een eigen onderzoek weten we: juist dit betaalde abonnement, dat nodig is om een GPS-tracker te gebruiken, leidt al snel tot grote frustratie bij kattenbezitters. Je moet je ervan bewust zijn dat de aankoop van een GPS-kattentracker gepaard gaat met doorlopende kosten van 50 tot 120 euro per jaar – afhankelijk van de looptijd en betaalwijze.

Een ander, voor ons nog veel ernstiger nadeel is het gewicht en formaat van de trackers. Met de huidige stand van de techniek zijn GPS-trackers vanuit het perspectief van een kattenbezitter erg groot en zwaar. Voor middelgrote en grote honden is dat geen probleem, maar voor de meeste katten is een GPS-tracker onprettig. Heel wat van onze eigen dieren wezen zulke apparaten resoluut af en probeerden ze af te schudden – dus precies het apparaat kwijt te raken dat moet helpen om ze terug te vinden. Idealiter zou een kat de tracker de hele dag, of in elk geval het grootste deel van de tijd, moeten kunnen dragen – denk maar aan alle katten die zelfstandig het huis verlaten. De eigenaar kan dan niet elke keer controleren of die lastige, zware tracker nog goed zit. En tot slot verbruikt een GPS-tracker veel energie, waardoor de accu om de paar dagen opgeladen moet worden. Met een tweede accu kun je er wel voor zorgen dat de tracker altijd opgeladen is, maar ook dat is in het dagelijks leven niet echt praktisch voor kattenbezitters. Kortom: GPS-trackers zijn voor katten in het dagelijks leven niet praktisch en voor hun mensen een dure grap. Een alternatief zou mooi zijn – maar welk?

In april 2021 begon Apple met de verkoop van een nieuw product: de AirTag. Dit op het eerste gezicht onopvallende product biedt een oplossing voor één doel, een “single use case”: nooit meer iets kwijtraken. De AirTag is een product om verloren voorwerpen terug te vinden. Vrijwel van de ene op de andere dag werd het kleine plastic dingetje het nieuwe must-have om spullen als sleutels, portemonnee of rugzak in de gaten te houden – of terug te vinden. Anders dan bij een GPS-tracker verloopt het doorgeven van de positie van de AirTag via Bluetooth. Daarom heeft de AirTag geen mobiel abonnement en ook geen maandelijks abonnement nodig. Via de app “Zoek mijn” kunnen Apple-gebruikers naast hun eigen iPhone nu ook hun voorwerpen met AirTag op een kaart zien.

Een enorm voordeel van de AirTag is het lage gewicht en het onopvallende ontwerp. Zo eenvoudig, zo klein, zo licht. Je denkt intuïtief: precies zo moet een AirTag eruitzien. Toch is de AirTag niet de eerste Bluetooth-tracker ter wereld. Het bedrijf Tile bracht bijvoorbeeld al jaren geleden stijlvolle Bluetooth-trackers op de markt. Alle Bluetooth-trackers hebben één groot probleem gemeen: het kleine bereik van maximaal 30 meter. Concreet betekent dit dat je met je zoekapparaat in de buurt van de Bluetooth-tracker moet zijn om het voorwerp te vinden. Om de kans op terugvinden te vergroten, hebben andere aanbieders een anoniem zoeknetwerk ontwikkeld waar je je bijvoorbeeld via een app bij kunt aansluiten (zie bijvoorbeeld het Tile-netwerk). Hoe lost Apple het probleem van het bereik op? Met de AirTag werkt de plaatsbepaling wereldwijd, ondanks het kleine zendbereik. Echt waar? Ja, dit werkt echt – dankzij het enorme aantal bereikbare Bluetooth-apparaten. Het Apple-netwerk is namelijk behoorlijk groot: honderden miljoenen iPhones, iPads en Macs maken automatisch deel uit van het Zoek mijn-netwerk van Apple. Dat is als het ware het magische ingrediënt in het recept van de AirTag, dat geen enkele andere aanbieder ter wereld kan kopiëren. Daarmee heeft de AirTag een bijna onverslaanbaar voordeel ten opzichte van gewone Bluetooth-trackers. Bovendien kan de AirTag met de nieuwste ultrabreedbandtechnologie tot op enkele centimeters nauwkeurig worden gelokaliseerd – als de afstand minder dan 10 meter is.

De AirTag is een geweldig product, maar kun je hem ook gebruiken om katten terug te vinden? Wij denken van wel. En uit enquêtes blijkt dat veel huisdiereigenaren de AirTag al gebruiken om hun lieveling te volgen – of dat in elk geval graag willen. Dat is ook logisch, want er is wereldwijd geen betere Bluetooth-tracker om “voorwerpen” terug te vinden. Bij honden is een AirTag eenvoudig aan een bestaande halsband te bevestigen. Bij katten kan dat nu ook op een veilige en kattenvriendelijke manier met onze Nemo kattenhalsband. We verwachten dat Apple de AirTag de komende jaren verder zal optimaliseren voor het terugvinden van huisdieren.

We willen transparant zijn: de AirTag heeft ook nadelen. Bijvoorbeeld als hij kwijtraakt op een plek waar nauwelijks Apple-apparaten zijn. Dan heb je niets aan al die technologie. Met andere woorden: een buitenkat op het platteland, met weinig mobiele apparaten in de buurt, blijft ondanks de AirTag onzichtbaar op de kaart. Bovendien maakt de AirTag geen actieve plaatsbepaling van de kat mogelijk. Om een vermiste kat terug te vinden, kan de laatst bekende locatie echter al een groot voordeel zijn – en zeker beter dan helemaal geen informatie. De ontwikkeling van het product is nog lang niet klaar, waardoor bepaalde functies nog kunnen en zullen veranderen. Sommige functies zijn juist bij huisdieren niet zinvol. Zo is waargenomen dat de AirTag soms een geluid afspeelt als hij een bepaalde tijd gescheiden is van de persoon die hem heeft geregistreerd. Zulke functies zijn er om de privacy te beschermen: men wil voorkomen dat de AirTag wordt gebruikt om mensen te bespioneren. Katten kunnen schrikken van het plotselinge geluid. Daarom raden we aan je kat langzaam aan de AirTag te laten wennen en ook het afspelen van het geluid te oefenen.